De hele discussie leidt tot niets als we niet eerst terug gaan naar ons basis principe. Ik doe wat voor jou jij doet wat voor mij en als ik niet iets voor jou heb dan hebben we daar geld voor uitgevonden. Ofwel als ik iets wil van een ander dan betaal ik daarvoor wat de ander vraagt of ik zeg nee dank je.
Dat de muziekindustrie misbruik heeft gemaakt van de schaarste die ze zelf hebben gecreeerd, helemaal gelijk. Dat hebben ze gedaan en ze zijn totaal neit meegegaan met hun tijd. Ook dat klopt, maar is dat dan een reden om je niet meer te houden aan het al oude principe.
De artiesten zelf hebben er de grootste problemen mee, de grote jongens verdienen goud geld, en volgens mij mag dat toch ook. Als een een beetje kan voetballen verdien ik niets en als ik heel erg goed kan voetballen verdien ik miljoenen.
Niet betalen voor muziek is normaal geworden, je bent gek als je wel betaald.
Hier heb je toegang tot miljoenen tracks die je kunt beluisteren.
Helaas gaat het moeizaam, want de muziekindustrie geeft het niet haar volle steun en de consument weet het nog niet te vinden. Maar het is wel een basis vanwaaruit we de nieuwe manier van betaald luisteren weer in ere kunnen herstellen.
De consument wil zich niet belazerd voelen, dus de muziekindustrie zal hier een echte stap moeten gaan maken.
If have been writing about the music industry deceases and now it becomes time to write in a more possitive way. I do think there are a lot of solutions available. You have to combine and you need to work together, cooperate…..
In the Music industry most labels are used to do everthing ‘in house’ because they cando everything themselves, well this in it selves is a ‘contradiction interminus’. And next to that, creative people are not well know because they are good book keepers or extrodinary marketeers. There are execptions, off course.
Well I am an trimendous singer, according to my girl friend, so I decided to focus on business instead of a musical career. People who have heard me sing will know..
There are a lot of things I saw in the last 10 years that I am working in this industry now. The artist a centric in the business and around the artist there are a lot of activities, see the following picture:
The Artist should be focussed on the music and not be bothered by all fuzz around this. This is costing, in a lot of cases more than could be earned.
The first step to start up a new company around this vision, is start talking to the people who may concern.
ADE is this week so let’s start to talk. And find out more about us in the next workshop I will organize and attend.
Afgelopen woensdag kom ik een bekende tegen op de atletiek baan en hoor dat Bart Engel niet meer actief is bij Universal, ofwel non actief. Ik schrik daarvan zou mijn oude compaan hebben gezegd. Nou dat deed ik ook echt.
Binnen de muziekindustrie verdwijnen de mensen die beschikken over inzicht, visie en drive. De macht blijft in handen van de boekhouders, en wat doen die? Ieder kwartaal constateren dat het slechter gaat en dat er weer debieuze debiteuren kunnen worden afgeschreven.
Ook heb ik met een knoop in mijn maag de foto’s en vooral de commentaren rondom Marco Borsato voorbij zien komen. Het TEG debacle, zij waren god en nu zijn ze dood…..
Wat mij enorm aangreep was de uitdrukking in het gezicht van Marco Borsato in een van de bladen, verslagen en te neergeslagen. Je steekt je nek uit, je steekt je geld en je tijd erin en dan ben je het ineens allemaal kwijt. Terug bij af, en waardoor? Je vrienden/ partners/ aandeelhouders waarmee je jaren hebt gewerkt om iets op te bouwen.
Dat voelde enorm herkenbaar.
Ik heb heel even te maken gehad met de mensen van TEG, zij zouden een aandeel nemen in onze toco (Aim 4 Music), ze hadden de eerste som al gestort (we praten 2004). 3 jaar financiering toegezegd en vooruitzicht op veel business, en vervolgens de duimschroeven aan en knijpen. We hebben ons toen kunnen redden met de toemalige aandeelhouder, maar het werd wel heel erg krap. Je bent gestart met investeren maar mist wel even een paar ton euro. Het begin van het einde…
De visie die er destijds was, van TEG, zag er zeer goed uit, investeren in een digitale distributie en marketing machine. En hier komt dan ook de lijn met Bart Engel, ook hij was een groot voorvechter van nieuwe digitale concepten en business modellen. En wat dachten we van Antal de Waij (BUMA).
Alle mensen die ik al eerder heb aangehaald in mijn Blogs, ze verdwijnen. Heb ik het volledig mis met mijn visie. Ik durf te zeggen van niet, want de muziekindustrie krimpt ieder jaar weer en hebben het nog niet kunnen omdraaien naar nieuwe omzet.
Met Aim 4 Music hebben we in een korte tijd met zeer beperkte middelen, wel een positie weten te verwerven. Nogsteeds heeft het platform buiten iTunes de grootste omzet. En heeft het platform zich bewezen als innovatief, wat wij 4 jaar terug hadden is nu hype.
Mijn handen beginnen weer te jeuken, als het gaat om deze industrie. Echter wil ik de frustraties weer aangaan om te werken in een omgeving waar je je voelt als don quichot. Wanneer is de tijd rijp? Het zal niet heel lang meer duren….
Gisteren een erg leuke nieuwe gadget gevonden. Voor het geven van presentaties is het altijd handig om een beamer in de buurt te hebben. Alleen wie heeft er zin om voor 4 kg aan apparatuur mee te slepen. En dan heb je nog een beamer met weinig resulutie ook. In de Media markt liep ik, per ongeluk want hij lag alleen in het magazijn, tegen een dikke discman formaat beamer aan.
Hij weegt iets meer dan een pond, kan van USB afspelen, heeft 20.000 branduren, behoorlijke resolutie (svga). Voor nog geen 500 euro.
Ik was helemaal blij en de persoon voor wie ik hem kocht nog blijer, want hij past zo goed bij de Aplle…
Today I run into a new feature of twitter, you can create a twitter group. This means that the speed of getting the news around is getting even faster.
I recently started to read “the tipping point”, after it was next to my bed for several years. This Twibes is the ultimate way of getting new ideas around and start talking about specific subjects. When I started twitter, I started to follow friends, colleagues, visionaries, companies, etc. I have more interest areas and I started to get so many twitter information, that I needed to start grouping and ordering. With Twibes I go to the area I have interst in at the moment I want to. This is the first nice part.
But also the epidemic strength, of this..
I am really curious about this, in what time will this twibe get let’s say a 100 members?
I will post soon the result and for now, if you are interested in Music Business models and you can tell us the hottest news please become a member of Twibe music20.
I will use all web 2.0 resources, and I am not a heave user of these tools (yet).
Since some weeks I am thinking about the future. In March I became 40, so may be it is my mid life…
I have spend my last 10 years as an entrepeneur in several eBusiness iniatives and the last 5 years in the Music industry. I have started companies and have been working with informal investors, hired personal and had all operational hassle of running a company. I loved it and I hated it.
I noticed that I love to create and I feel great working in teams where all do have the same drive. I hate working in ego systems and love working in eco systems.
So this brought me to the idea to share instead of protect ideas so ideas can be exploid.
And after a Post on my linkedin I already got the first reactions. I hope to find a nice group of people to start working on some nice and innovative solutions. And I hope major record labels will embrace this new child instead of to kill it from the start.
Who wants to come along and start working on this “eco-system”
Met gemengde gevoelens heb ik vandaag gehoord dat het einde is gekomen van een project waaraan ik 5 jaar keihard heb gewerkt, wat me een huwelijk en een huis heeft gekost, maar waar ik nog steeds in geloof. Aim4Music heeft haar faillisement aangevraagd en vanaf morgen is er een curator aan de slag. Het heeft niet mogen baten. Het team heeft tot het einde doorgewerkt en alles gegeven, maar het was niet meer te redden.
Henri heeft, wellicht tegen beter weten in zijn strijd tot aan het einde gevoerd, en wat ik er ook van vindt dit is wel wat ik in hem heb weten te waarderen, zijn onuitputtelijke strijdlust en -kracht.
Wederom is er een bedrijf met visie en goede uitgangspunten ten onder gegaan. Nee het is niet de economische crisis, maar de inmiddels al langer lopende crisis in de muziekindustrie die hier debet aan is.
Aim4Music heeft in 4 jaar tijd een marktaandeel van 85% weten te bereiken in de whitelabel web shops voor muziek, meer dan 100 webshops zijn gerealiseerd, meer dan 1,5 miljoen tracks staan in de database, ruim 1 miljoen tracks verkocht, 100 duizenden klanten, de enige luisterdienst die zelfs op Apple te gebruiken is, widgets en applets al beschikbaar vanaf 2006, en zo kan ik nog wel even doorgaan.
Met de tranen in mijn ogen en gelaten besef ik me, het is over……
Maar ook besef ik me terdege dat het niet langer meer door kon gaan, de uitgangspunten in deze industrie moeten veranderen voordat je dit rendabel kunt laten zijn. Maar ook met enige opgeluchtheid ervaar ik dit nieuws, omdat nu weer stappen genomen kunnen worden in een situatie die muur en muur vast zat.
Jongens en jose, ik wil jullie bedanken voor jullie doorzettings- en uithoudingsvermogen, want het is niet makkelijk geweest vooral de laatste maanden niet. Maar dit is ook een dag waarop we weer kunnen ademen. Sterkte allemaal!!!
Ik wil iedereen die heeft meegwerkt in de laatste jaren en die heeft geloofd in het bedrijf bedanken voor hun steun en ik wil mijn oprechte excuses maken en zij die geld hebben verloren aan het faillisement van Aim4Music. Ik weet hoe frustrerend het is en dat heb ik nooit voor ogen gehad toen ik aan deze onderneming begon.
Deze post heb ik even offline moeten halen, maar vanaf deze week kan ik het volgens mij weer gewoon posten. Inmiddels is Aim4Music onderdeel geworden van TargetMedia. Target heeft met de inlijving van Aim4Music er een mooie aanvulling bijgekregen, naast een mooie klanten portfolio een mooi stukje technologie en een aantal fijne collega’s.
Ik hoop dat alle ingredienten binnen Target net zo hard mogen groeien als de omzet van Target van 2007 naar 2008!! (van 12 naar 20 miljoen euro)
Naar aanleiding van een twitter bericht van Gerd Leonhard werd ik geinspireerd om hier eens wat meer over te schrijven. Ik ben namelijk van mening dat we in Nederland anders moeten kijken naar de value chain. Het verkoop volume is te klein om alles separaat van elkaar te doen. In het bericht van Gerd, wordt ingegaan op de verschillende verdien modellen, en daar heb ik ook nog wel een mening over, maar daar ga ik later nog wel een blog aan wijden, nu eerst de value chain.
We hebben de volgende stappen en waar zou je nu in dit kikkerland het zo kunnen inrichten dat er ook echt wat verdient kan gaan worden. Ik hou me voor dit stuk even vast aan het verdienen op de verkoop van een track/ album, dus geen inkomsten die via de buma/stemra lopen.
De artiest neemt een track/ album(werk) op (hierbij zijn betrokken het label en een uitgever)
Het label biedt het werk aan op verschillende platformen (hier is de eerste onduidelijkheid, rechtstreeks aanbieden op platform of via content aggregator)
platform verwerkt het werk en biedt het aan
verkoop van een werk
afrekenen van een werk en doorbetalen van de inkomsten
1. De artiest die een werk opneemt, geweldig houden zo. Misschien kunnen we nog wat handigheden inbouwen, zodat het werk sneller online staat. Echter heel veel toevoegingen leiden niet tot een verbeterde valua chain. Hier gaan we in de toekomst wel mogelijkheden krijgen als we de value chain weten te verkorten.
2. Hier kunnen we heel veel verbeteren en terug verdienen. Nu is het zo dat de labels de platformen de content aanbieden en hiervoor geld rekenen. Een paar cases:
Een indie label zonder tussenkomst.
Zij leveren een CD in bij het platform die het vervolgens online zet. Hiervoor moeten veel handelingen gedaan worden, er moet nml ook nog het nodige aan meta data worden verwerkt, dit zijn in veel gevallen meer dan 40 velden die gevuld moeten worden. En dan hopen dat het label alle gegevens voor handen heeft.
Ieder platform doet dit weer opnieuw. Ik heb de kosten een keer berekend en kwam op een kleine 25 euro per album aan interne kosten.
Een indie label die een content aggregator gebruikt
Over content aggregators kun je een Blog vullen, er zijn technisch goede en slechte partijen en er zijn commercieel goede en slechte partijen. Waar het op neer komt is dat deze partijen diensten verlenen om een werk digitaal beschikbaar te maken (juiste formaat muziek en de juiste meta data). Hiervoor willen zij betaald worden, meestal door het platform, behalve wanneer je iTunes heet. Dit kan oplopen tot 0,25 cent per track, gemiddeld komt het neer op een kleine 0,14 euro per track. Dat is nog steeds erg veel als je ziet dat een platform snel 1,5 miljoen tracks zou moeten vertegenwoordigen. Of als je echt mee wilt doen op internationaal niveau 4 miljoen tracks. Dit weegt welliswaar niet op tegen de kosten van handmatige verwerking, maar toch. Grootste probleem is, hoe vaak verkoop je een track en wat kun je dus verdienen met de voorraad die je aanlegt. Dezelfde principes spelen in een supermarkt, wat is de gemiddelde omzet snelheid van een product.
Geloof me die is LAAG, van de ruim 1 miljoen tracks verkochten we er een kleine 150.000 verschillende tracks. In een vorige blog had ik het al over een aggregator waar we in 1 jaar 12.000 euro betaalde en een omzet boekte van 5.000 euro. Dit is waar je dus regelmatig tegen aanloopt. Ofwel de aggregator verdient en het platform betaald.
Major labels
Hier worden verschillende modellen gehanteerd, maar gemiddeld betaal je voor het leveren van de track en betaal je ook een commercieel voorschot. Dit voorschot is echt geweldig, want dit zijn de gegarandeerde inkomsten van een label. Dus als het label geen hits uitbrengt betaal je wel. De voorschotten kunnen maar zo meer dan 100.000 euro per jaar bedragen afhankelijk van het inkomstenmodel dat je kiest en de ingeschatte inkomsten. Ja dat lees je goed.
Aan deze labels betaal je of een vaste inkoopprijs of je betaald een royalty percentage, links of rechts om betaal je gemiddeld 70% van je inkomsten aan het label. Daar komt nog 10% Buma bij en daar gaat je eerste 80%. En dan hopen dat je je royalties inloopt.
In alle gevallen ga je ervan uit dat je goede en gestructureerde content krijgt, maar dit is helaas niet het geval. Dus voor iedere leverancier moet je een eigen proces schrijven om de content te verwerken in je platform. Hiervoor heb ik een investering berekend van ruim een 1/2 miljoen euro en vervolgens een 1/4 FTE om het bij te houden.
Ofwel de kosten voor content aggregation bedragen in Nederland uitgaande van 4 platformen die allemaal ook gebruik maken van Major materiaal. 2 miljoen euro aan investeringen in het platform, 1 FTE voor de verwerking, aan content leveringen een kleine: 1.000.000 euro en aan voorschotten (dit is een hele grove inschatting) ook nog eens 1.000.000 euro. Per jaar kost dit dus: ruim 2.000.000 euro. In Nederland hadden we in 2007 een omzet van 10 miljoen, hiervan doet iTunes waarschijnlijk 8 miljoen. Dus we hebben een omzet te verdelen over de platformen van 2 miljoen euro. Ofwel…… Hier kan dus al niets meer verdient worden.
Wat als we nu 1 partij hebben die alles verwerkt en die de kosten van verwerking en levering voor zijn rekening neemt. En die zorgt voor een nette een goede doorlevering aan de platformen. Dan zou dit een kleine 500.000 euro kosten, dus hier kunnen we 1,5 miljoen euro verdienen.
4. Verwerking in het platform
Hier heb ik het al deels over gehad. De kosten om content goed te verweken zijn hoog. Neem als voorbeeld een goede genre indeling. Even een weetje, er is een major die slechts met 3 genre’s werkt: POP, Klassiek en Jazz. Dus Frans Bauer en Peter Pan Speedrock zitten in 1 genre, dat kun je dus niet aanbieden. Echter om dat weer goed te verwerken en te laten matchen heeft een kostenplaatje die weer erg hoog is.Bij het verwerken van de data is altijd “intelligentie” nodig en dat is relatief duur. Het gaat altijd om grote getallen.
Als je die kosten kunt delen of je kunt de investeringen verdelen over de partijen verdien je direct, omdat je de klant een beter product kunt aanbieden. Ik ben van mening dat de labels dit moeten verzorgen, maar die hebben aangetoond daar niet de meest geschikte partij voor te zijn. Door de enorme achterstand die er is is het echt veel, het gaat hier om 1 miljoen tracks die je stul voor stuk langs moet gaan. Iemand interesse?? Ja er zijn ook user generated oplossingen, echter die hebben ook hun beperkingen.
4. Verkoop van een werk
Hier ga ik maar niet in op de DRM eisen, want dan wordt het wel heel veel tekst.
Om een werk te verkopen, heb je de juiste gegevens nodig en wil je het zo kunnen aanbieden dat het eenvoudig in ook andere formaten te koop is. Ofwel ik wil nu de MP3 verkopen, maar het kan ook zijn dat ik een CD of DVD of ringtoon of concertkaartje mee wil verkopen. Conceptueel geen enkel probleem, maar om het praktisch uit te voeren is wel even van een andere orde. Er bestaan nml geen koppeltabellen die je standaard kunt gebruiken. Ik denk inmiddels dat we daar een generieke standaard voor moeten maken, dit is een business oppertunity, want als je het eenvoudig kunt inkopen als webservice dan zijn de klanten er ook wel. Alleen die willen ehh kunnen niet veel betalen.
Hier is nog wel het eea aan andere tools ook toe te voegen die ervoor zorgen dat we uiteindelijk als markt beter en dus meer kunnen gaan verkopen aan de uiteindelijke consument.
5. Betalen
Nu kom ik bij een onderdeel die gevoelig ligt. Wie van de deelnemers aan de value chain heeft al geld verloren, lees niet uitbetaald gekregen? Ik denk heel veel partijen, omdat er nogal wat moeilijkheden liggen in deze nog lang niet ontwikkelde markt. Het platfrom incasseerd het geld en betaald 80% van de ontvangen gelden door. Het platform heeft enorm veel kosten en heeft ruim een miljoen geinvesteerd in het platform, wat gebeurt er dan? Gelden worden niet direct doorbetaald maar gebruikt voor financiering van de lopende vaste kosten, logisch, ja denk ik wel. Waarom? Omdat er gewoonweg een business model wordt afgedwongen die niet levensvatbaar is. Tererecht? Nee want je moet je zaken op orde hebben en zorgen dat je op de juiste manier met de ontvangen gelden omgaat en vooraf goede en gedegen afspraken maakt.
Wat kunnen we hier doen? Ik denk dat er een clearing house principe moet gaan ontstaan. De labels en de buma krijgen gegarandeerd hun geld en in ruil daarvoor geven ze iets meer geld aan de platformen die hier aan mee doen. Business model geeft meer veiligheid en mag daarom ook minder kosten, klinkt logisch toch.
Waar het mij uiteindelijk om gaat is dat er een model gaat komen die ervoor zorgt dat er weer ge-exploiteerd kan worden. Er moet een database komen die goed en compleet is en die relatief weinig kost. Laten we de resources die daarvoor beschikbaar zijn spaarzaam gebruiken en ons concentreren op de verkoop. De consument wil betalen voor gemak en voor toegevoegde waarde, daar moeten we dan ook investerer. Er lopen heel veel gesjeesde ontwikkelaars rond die staan te springen om hun kunsten te tonen. Laat ze hun gang gaan en controleer je inkomstenstromen, maar snijd ze niet af.
Zo juist lees ik dat Fab Channel gaat sluiten, ze willen geen failliete boedel nalaten. Dit valt natuurlijk enorm te waarderen in dit bedrijf.
Waar gaat het nu heen, gaan we straks alleen nog “illegale” alternatieven zien of moet je gewoon een marktpositie opbouwen dat niemand je aan durft te pakken. Tja dan is Nederland gewoonweg te klein. Je ziet inmiddels wat test cases, die toegestaan zijn, maar die zijn het gewoonweg ook niet. Het gaat te voorzichtig, het gat is te groot tussen de legale en illegale initiatieven. Labels het is nu het moment om tot een echte verandering over te gaan, eigenlijk is het al te laat. Investeerders vinden voor je briliante plan is niet echt makkelijk, in tijden van crisis.
Je ziet in de markt een partij als Universal bewegingen maken richting de ondernemers, ingetogen, maar wel actief. Echter als de andere majors niet mee doen, dan gaat het nog steeds niet werken. Neem een partij als Warner, heeft een geweldige catalogus, met echt heel veel long tail. En wat doen ze ermee, voorschotten incasseren op initiatieven, ach dat is natuurlijk ook een business model, maar wel van hele korte duur. Wanneer gaan we Geld verdienen, ja we!!! Voorschotten en contentleveringen(betalen per geleverde track) dienen alleen voor de inkomsten van het label. In mijn dagelijkse praktijk ben ik tegen een label aangelopen, waarbij ik bijna 20.000 euro per jaar betaalde aan leveringen en dat ik daar een omzet van 5.000 euro tegenover had staan, dat is een marge van minder dan 1.000 euro. Ga dat een investeerder uitleggen en je krijgt met zekerheid geen geld.
Als we dit kunnen omkeren en we gaan samen investeren en kijken naar de gelden die we kunnen omzetten en daarop gaan we samen verdienen dan is er nog ruimte voor een business model. Dit is een beetje het model zoals BUMA/Stemra dat wil gaan inzetten, dankzij de komst van o.a. Antal.
We hebben nu miljoenen in Nederland uitgegeven aan technologie, marketing en distributiekanalen. Labels het is aan jullie, gaan we business doen of willen jullie de laatste euro’s er nog uitwringen en dan verder gaan als administartie kantoortje? Wie van de grootte labels heeft er eigenlijk nog een fatsoenlijke afdeling voor Digitale distributie? Volgens mij alleen Universal.
En de voorspellingen zijn dat er 50% van alle verkopen in 2010 digitaal zou moeten gaan. Gebrek aan visie of hebben de hoofdkantoren Nederland al opgegeven?
Ik wil er graag mee aan de slag, omdat ik geloof dat er modellen zijn die echt kan van slagen hebben. Maar een gezamenlijke investering van de labels en de ondernemers is daarbij wel essentieel.
..